| chutima 的个人资料บันทึกของ...กบน้อย!!照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
บันทึกของ...กบน้อย!!9月21日 เหนื่อยจัง!!เฮ้อออ!!! เหนื่อยมากมายเลยย ไม่รู้จาบ่นกะใคร เลยมาบ่นในนี้ล่ะกัน ใครบอกว่าป.โทเรียนง่ายฟระ!!! อยากกระโดดกัดหูจิงๆเลยย เหนื่อย + งานเยอะ + เรียนหนักได้อีกกกกก
เอาเข้าปายย....ให้ทำแลปอย่างเดียวยังสนุกว่าอ่านหนังสืออีก (ต้องเรียกว่าท่องไปสอบสินะ --") หวังว่าคงจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดีนะ
อ่อ!!! วันนี้ไปทำบุญมา เนื่องจากไม่ได้เข้าวัดมานาน เลยอยากทำบุญ ดีๆๆ ค่อยสบายจายขึ้นหน่อย ขออนุโมทนาบุญให้ทุกๆคนด้วยนะคะ...สาธุ!!!
PS. ช่วงนี้ไม่รู้เปนไร ฟังเพลงนี้ทีไร ร้องไห้ทุกที .....จิงเหรอ -- ที่ว่า คนเราถ้ามันเข้ากันไมได้ มันก้ออยู่กันไมได้ บางคู่ นิสัยออกจะต่างกัน เค้ายังรักกันได้ตั้งนานถึงตอนนี้เลย คิดแล้วเศร้าเนอะ
 (อาจจะมีบางคนเคยอยากบอกอย่างงี้กับเรา)ฉันรู้ว่าเธอก้อเหนื่อย ฉันรู้เข้าใจทุกอย่างถึงรักก้อไม่มีทางให้เรามีกันต่อไปแล้วพอ..พอเหอะ พอเถอะนะ!!หยุด..หยุดอย่าฝืนความจิง เพราะเราต่างเจ็บมาพอแล้วยิ่งยื้อกันไปก้อยิ่งเจ็บ--ยิ่งนานก้อยิ่งเจ็บหยุดได้มั๊ยอย่าซื้อเวลาและสุดท้าย,,วันนึงก้อต้องจาก ช้าเร็วก้อต้องยอมรับว่าเพราะ "เราไปกันไม่ได้"ไม่ใช่ว่าไม่เสียใจ ไม่ใช่ว่าไม่เสียดายเรื่องนี้ไม่มีใครๆ อยากจะลงเอยกันแบบนี้พอ..พอเหอะ พอเถอะนะ!!หยุด..หยุดอย่าฝืนความจิง เพราะเราต่างเจ็บมาพอแล้วยิ่งยื้อกันไปก้อยิ่งเจ็บ--ยิ่งนานก้อยิ่งเจ็บหยุดได้มั๊ยอย่าซื้อเวลาและสุดท้าย,,วันนึงก้อต้องจาก ช้าเร็วก้อต้องยอมรับว่าเพราะ "เราไปกันไม่ได้"จะอดจะทนสักเท่าไร จะเปลี่ยนจะแปลงสักเท่าไหร่จะปล่อยจะวางสักเท่าไหร่ "ก้อยัง..ไม่เข้าใจ"อย่าอดอย่าทนกว่านี้เลย อย่าบอกตัวเองว่าไม่ --ไม่เปนไร--ยอมตัดใจซะ!!7月28日 อดไปPre' ค่ายอ่า!!!ไม่ได้เข้ามาอัพ นานมากมายเลยนะเนี่ย 55+ ตั้งแต่รับปริญญาก้อว่าจะเข้ามาอัพ แต่ก้อด้วยอุปสรรคนานับประการ เหอๆๆๆ วันนี้ได้โอกาสเข้ามาอัพซะที
ตอนนี้ก้อเรียนโทมาได้ซักพัก จนสอบ midterm แระ เหนื่อยได้อีกกกกกกก..... ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัว ลงวิชาเยอะแยะเลย สุดท้ายก้อทำตัวเองแท้ๆ ตายเพราะต้องเสียเวลาไปเรียน และทำงานวิชาพวกนั้นส่ง เหอๆๆๆ สอบที่ผ่านมา...ก้อให้มันผ่านไปแล้วกันเนอะ.... ตอนนี้งานล้นพ้นมากมาย ทำให้อดไป Pre' ค่ายเลย เศร้าสุดๆๆๆๆๆๆ อยากไปมากมายอ่า!!! เสียใจจัง ขอให้งานผ่านไปได้ด้วยดีนะจ้ะ เพื่อนๆ และน้องๆทุกคนที่ไป ขอให้สู้ๆนะ แล้วก้อไม่มีปัญหาอะไร มีแต่เรื่องดีๆนะ...เพี้ยง!!
ไม่รู้จากบ่นไรแล้ว อ่อ... ขอบคุณทุกๆคนย้อนหลังสำหรับคนที่มาอวยพร หรือโทรมา และขอบคุณคนที่เอาของขวัญมาให้ ในวันซ้อมกะวันรับปริญญาจิง ตอนนี้เต็มบ้านแล้ว เหอๆๆๆ ขอบคุณมากๆๆๆๆเลยยยยนะค้า!!! ดีใจที่สุดเลยยยยยย..... 4月20日 กบน้อยตะลุยญี่ปุ่น!!!โย่!! กลับมาจากญี่ปุ่นแล้ว ซาหนุกมากมายเลย รู้สึกดี๊ดี ที่ได้ไป ไม่อยากกลับมาเมืองไทยเลยอ่า เหอๆๆ แต่สุดท้ายก้อกลับมาแล้ว กบน้อยไปญี่ปุ่นคราวนี้ ได้ทำภารกิจมากมาย (..รู้สึกเหมือนเปนปังคุงเลยแหะ..) แล้วก้อมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นเยอะแยะเลย 55+ มาดูภารกิจของกบน้อยกันเถอะ!!
ภารกิจที่ 1 -- เดินทางออกจากสนามบินไปยังญี่ปุ่น เพราะเปนวันเดินทาง แม่เลยมะให้ไปชมรมด้วยเหตุผลที่ว่ากลัวเราเถลไถลกลับบ้านไม่ทัน เราก้อเลยแอ้งแม้งอยู่บ้าน จนเย็นๆ ก้ออาบน้ำแต่งตัว กินข้าว แล้วก้อเดินทางไปสุวรรณภูมิกัน เพิ่งเคยไปสุวรรณภูมิครั้งแรก ก้อพอจะได้ยินกิตติสรรพมา ก้อเลยไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย พอไปถึงจิงๆยิ่งแย่กว่าที่คาดไว้ซะอีกแหะ โดยรวมก้อสวยดี แต่โดยรายละเอียดเหอๆๆ ...(ขอเซนเซอร์คำพูดไว้ดีกว่า เด๋วโดนจับ 55+) สุดท้ายก้อได้มุ่งหน้าออกจากสนามบินสุวรรณภูมิถึงสนามบินนาริตะ อย่างปลอดภัย พร้อมกับการเมาเครื่องบิน (อีกตามเคย)ของเรา เฮ้ออออ
 ภารกิจที่ 2 -- พอถึงสนามบินเรียบร้อย ก้อผ่านด่านการตรวจคนเข้าเมือง ก้อสามารถผ่านไปได้อย่างง่ายดาย ด้วยหน้าตาที่คล้ายคนญี่ปุ่นของเรา อิอิ (แหวะ!!) พอเส็ดแล้วก้อไปซื้อตั๋วรถไฟแบบ One- Day JR Pass (Tokunal Pass) หรือ Tokyo Metro One-Day Open Ticket เพื่อใช้สำหรับการเดินทางด้วยรถไฟในญี่ปุ่น จะได้ไม่ต้องคอยซื้อตั๋วเอง แล้วก้อเดินทางไปยัง Ueno หาโรงแรมที่จองไว้ เพื่อเอากระเป๋าไปวางจะได้เที่ยวต่อ แล้วก้อเริ่มหาของกิน อาหารมื้อแรกก้อคือ ราเมง (ตามฟอร์ม) แล้วก้อหน้าที่เราอีกน่ะแหละ ไปดูชื่ออาหาร แล้วก้อกดปุ่มเพื่อสั่งorder อ่อ ลืมบอกไป ตั้งแต่มาถึงเนี่ย เจอแต่อะไรๆ ก้อกดปุ่มอย่างเดียวเลยแหะ ไม่ว่าจะเปนน้ำ ไอติม บุหรี่ หรือแม้แต่ราเมง พอหยอดเหรียญกดปุ๊ป ใบorder ก้อหล่นลงมาปั๊ป แล้วเราก้อเอาไปorder ไปให้คนขาย เค้าก้อพูดไรไม่แน่ใจ ฟังออกไม่หมดแต่ประมาณการณ์ได้ว่า จะรับเปนแบบเส้นอุด้ง หรือเส้นโซบะดีคะ? เราก้อเลยตอบไปว่า udon desu แล้วอาหารเมื่อแรกก้อผ่านไป ก้ออร่อยดีนะ ไม่จืดอย่างที่คิด ใช่ได้ๆๆ จากนั้นก้อเริ่มออกเดินทางไปที่เที่ยวต่างๆ เริ่มจากไปดูซากุระที่ สวนสาธารณะ Uneo park แต่ก้อเปนไปตามคาดคือ ซากุระมันร่วงไปเกือบหมดแล้ว เลยเจอไม่ค่อยเยอะ แล้วก้อได้มีโอกาสเก็บกลีบดอกซากุระที่มันร่วงลงมาเก็บไว้ด้วย เพราะมีคนอยากเห็น อิอิ ต้องเอาไปฝากซะหน่อย เอ้อ..ลืมบอกไป อากาศค่อนข้างหนาวมั่กๆ สักสิบองศากว่าๆได้มั้ง แต่เนื่องด้วยเด๋วจะต้องกลับมาเช็คอินเข้าโรงแรมตอนบ่ายสามเลยกะว่าจะไปเอาเสื้อมาเพิ่มตอนนั้น แต่ว่าสุดท้ายก้อไม่ได้กลับไปโรงแรมเลย เพราะด้วยเวลาที่มีจำกัด เลยไปเที่ยวต่อที่พระราชวังอิมพีเรียล ที่ประทับของจักรพรรดิญี่ปุ่น จำไม่ได้ว่าอยู่ที่ไหน น่าจะอยู่โตเกียวมั้ง เพราะมองเห็นโตเกียวทาวเวอร์ด้วย แล้วก้อไปต่อที่ดิสนีย์sea เลย ได้ไปเล่นเครื่องเล่นของเค้าด้วยละ สนุกมากมาย สวยด้วย แต่เพราะไปตอนกลางคืนก้อเลยไม่ได้รูปกลับมาเลย เสียดายอ่า มันมืดแล้วถ่ายรูปไม่ได้เลย
 แล้วอากาศก้อเริ่มหนาวมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเริ่มดึกแล้ว กว่าเราจะไปถึงก้อสองทุ่มแล้ว สวนสนุกปิดสี่ทุ่ม เหอๆๆ เครื่องเค้าดีมั่กๆ ทำดี๊ ดี ของที่ขายก้อน่ารัก คนไปเดินก้อน่ารักทั้งผู้ชาย ผู้หญิงเลย แต่ทำไมต้องมีแต่คู่รักด้วยนะ เหงาชะมัด!! อ่อ ลืมบอกไป โตเกียวดิสนีย์แลนด์อ่ะมันแบ่งเปนหลายโซนมั่กๆ ต้องนั่งรถไฟแสนน่ารัก (เปนรูปมิกกี้) ของเค้าเข้าไป เปนโซนโตเกียวดิสนีย์แลนด์อันเก่าที่สร้างมาตั้งแต่แรก แล้วก้อมีโรงแรมหรูๆ อยู่ในนั้นตั้งหลายโรงแรมแน่ (คุ้นมะ..เชียงกรีรา โอเลนเตล ฯลฯ) เหอๆๆ แล้วก้อเปนส่วนของโตเกียวดิสนีย์sea ที่เพิ่งเปิดใหม่ เราไปที่นั่นแหละ ถ้าไปตอนกลางวันต้องสวยมากแน่ๆ เพราะกลางคืนไม่ค่อยเห็นอะไรยังว่าสวยเลย พอสวนสนุกใกล้ เราก้อกลับที่พัก แต่แล้วเรื่องมะคาดฝันก้อเกิดขึ้น!! แผนที่เส้นทางรถไฟฉบับอังกิดที่พกไว้ ดันไปลืมวางไว้ไหนไม่รู้ เหอๆ เราก้ออ่านคันจิมะออกซะด้วย ทำไงดีล่ะเนี่ย โชคดีพอจะจำสถานีที่ขึ้นกันได้ ก้อเลยรอดตายกลับโรงแรมได้ในที่สุด เฮ้อออ หนาวมากมายเพราะใส่เสื้อคลุมไปแค่ตัวเดียว แต่ทำให้ได้รู้ไรอย่าง คนญี่ปุ่นกลับบ้านกันดึกชะมัดเลย จะเที่ยงคืนแล้ว คนยังเต็มรถไฟอยู่เลยอ่า... ภารกิจที่ 3 - - วันนี้จะไปเที่ยวที่ Nikko ซึ่งเปนอุทยานมรดกโลกที่มีศาลเจ้ามากมาย และเปนที่ฝังจักรพรรดิของญี่ปุ่นด้วย เค้าว่ากันว่าเปนสถานที่ที่ดี เงียบสงบ โดยมีสัญลักษณ์แมวนอนหลับ ประมาณว่ามันเงียบสงบมากแม้แต่แมวยังนอนหลับ แสดงว่าไม่มีหนูหรืออะไรไม่ดีอยู่ แล้วก้อมีลิง3 ตัวสลักอยู่ เปนลิงที่ปิดตา ปิดหู ปิดปาก เพื่อบ่งบอกว่า จะไม่เห็นสิ่งไม่ดี จะไม่ฟังสิ่งไม่ดี และจะไม่พูดสิ่งไม่ดี บรรยากาศดี๊ดี แต่ก้อหนาวตามเคย แล้วในที่สุด เราก้อเห็นเป้าหมายของเรา มีร้านขายเครื่องรางเต็มไปหมดเลย ทั้งเครื่องรางคุ้มครอง เครื่องรางเรื่องการเรียน การเดินทาง หรือแม้แต่ขอให้คลอดลูกง่าย เหอๆๆ แต่ไม่ยักกะมีเครื่องรางความรักแหะ อุตส่าอยากได้ แต่ไม่เปนไร เราก้อเลยซื้อไปฝากมุกซะเลย แล้วก้อให้ตัวเองด้วย (มีของเปรมด้วยล่ะ) เพราะอยากได้มานานแล้ว เหอๆๆ จากนั้นก้อเดินกลับเพื่อจะหาทางไปขึ้นรถบัสกลับไปสถานีรถไฟ เพราะกว่าจะใช้เวลามาถึงเมืองนี้ก้อเกือบครึ่งวันแล้ว กว่าจะเที่ยวเส็ดก้อเกือบเย็น แล้วเราก้อได้ใช้ความรุ้ญี่ปุ่นอันน้อยนิด พูดถามทางกะเค้าด้วยนะ อิอิ ปลื้มจัง ก่อนหน้านี้ก้อมีพูดๆบ้างนิดๆหน่อยๆ ไม่กล้าพูดมาก เด๋วเค้าตอบญี่ปุ่นมารวดเดียวจะฟังไม่รู้เรื่องเอา เหอๆๆ แล้วก้อหาซื้อข้าวกล่องกินบนรถไฟเปนมื้อเย็น กลับถึงโรงแรมดึกอีกตามเคย
ภารกิจที่ 4 - - วันนี้จะไปเที่ยวที่วนอุทยานแห่งชาติ Hakone ใช้เวลาเดินทางด้วยรถไฟตามเคย ไปถึงสายหน่อย แล้วก้อหาข้าวเช้ากิน แล้วก้อนั่งรถบัสต่อเพื่อขึ้นไปบนเขา ช่างเปนวันที่แสนทรมานของเราซะจิงๆ เพราะเราเปนคนที่เมาง่ายมาก (โดยเฉพาะ เมารัก - - .....ใครอ้วกฟระ!!?) เหอๆ เพิ่งลงจากรถไฟไม่เท่าไหร่ ก้อต้องนั่งรถบัสขึ้นเขา เส้นทางก้อน่าจะจินตนาการกันได้คือไม่มีทางตรง
เมารถต่อสิคับงานนี้ อ้วกเละไม่เปนท่าเลย พอลงจากรถ แล้วก้อเดินชมสวนต้นสนแสนสวยต่อเพื่อไปขึ้นเรือเหอๆ ไม่ต้องบอกว่าเมาเรือต่อแน่นอน (พระเจ้า!! วันนี้มันวันอะไรเนี่ย!!) แต่โชคยังดี เรือมีด่านฟ้า เปนเรือใหญ่ดี สวยมาก ยังกะเรือใน final 7 เลย เราก้อเลยพอจะหายเมาได้บ้างเพราะได้สูดอากาศ แล้วก้อเจอ สาวน้อยแสนน่ารักคนนึงเปนคนไทย สืบทราบมาว่าอยู่อักษร จุฬาฯซะด้วย น่ารักจิงๆนะ แบบว่าใสๆมากๆ ไม่ใช่สาวไฮโซ เปรี้ยวๆ แต่งหน้าหนาๆเหมือนอย่างที่คิดเลย นี่สดใสแบบธรรมชาติจิงๆ น่ารักดีๆ จนพี่ชายเราออกอาการหม้อซะอย่างงั้น (แฟนมันรู้ - - ถึงฆาตชัวร์ เหอๆๆ) จากนั้นก้อนั่งรถบัสต่อ( อีกแล้วเหรอเนี่ย!!) เพื่อขึ้นไปชมบ่อน้ำพุร้อนที่เข้าสามารถลวกไข่ได้ แล้วก้อสามารถมองเห็นภูเขาไฟฟูจิได้ด้วย สวยดีนะ เปนภูเขาไฟที่ช่างดูสมบูรณ์แบบยังไงไม่รู้ แต่ที่ไม่เข้าใจคือ บ่อน้ำพุร้อนที่ว่าเนี่ย มีชื่อเสียงเรื่องไข่ลวก แล้วไข่ที่เอาไปลวกที่บ่อนี้ ออกมาจะต้องเปนสีดำ (ไข่ดำ??) อยู่ไบโอเคมมา ทำไงก้อนึกไม่ออกว่าทำไมไข่ถึงกลายเปนสีดำหว่า? เหอๆๆ แล้วเค้าก้อบอกว่ากินไข่นี้แล้วจะอายุยืนซะด้วย เราก้อได้ลองกินกะเค้าเหมือนกัน ก้อไข่ต้มบ้านเรานี่แหละ ไม่ต้องจินตนาการรสชาติมากมาย แต่ที่อยากจินตนาการคือ แมกกี้!! โคดอยากได้แมกกี้เลย เพราะไข่มันจืด เหอๆ เลยได้ไอเดีย เก็บไข่ต้มเอาไว้ไปกินกะมาม่าที่โรงแรมตอนกลางคืนซะเลย หลังจากนั้นเราก้อกลับไปในเมือง แล้วก้อได้นั่งรถไฟโมโนแรล ชมเมืองนิดหน่อย เจอดาราด้วย รู้สึกจะชื่อเอก เปนวีเจ channal V แล้วก้อแพรว คูณสาม น่ารักดีๆ มากะเพื่อนๆมั้ง ไม่ได้สังเกตมา เพราะดูท่าทางเปนพวกไฮโซ เลยไม่ค่อยอยากยุ่ง เหอๆ เรามันจน... จากนั้นก้อกลับไปกินมาม่ากะไข่ต้มอย่างที่ตั้งใจไว้ อ่อ ได้ออนMSNด้วยล่ะ เพราะเพิ่งรู้ว่าโรงแรมมีเน็ตฟรีให้เล่น 55+ ใครออนเจอเราบ้างหนอ? ภารกิจที่ 5 - - วันนี้ต้องเปลี่ยนที่พัก ไปโยโกฮาม่าล่ะ ใกล้ต้องกลับเมืองไทยแล้ว 2 วันนี้เลยเปนช่วงเวลาซื้อของฝาก กะจะชอปเต็มที่เลย โดยเริ่มจากออกเดินทางไปศาลเจ้า แล้วก้อไปดูดอกซากุระ ที่นั่นได้เห็นเค้ากำลังจัดพิธีแต่งงานแบบญี่ปุ่นด้วยล่ะ ตื่นเต้นจัง ชุดเค้าสวยมากๆ แต่เจ้าสาวไม่ค่อยสวยแหะ เหอๆๆ แต่ก้อเห็นแล้วปลี้มๆยังไงไม่รู้ รู้สึกดีจัง แล้วก้อไปไหว้พระ Daibutsu ที่เก่าแก่มากของญี่ปุ่น ขนาด ร. 5-7 ยังเคยเสด็จไปเลย จากนั้นเรื่องไม่คาดฝันขึ้นอีกแล้วเพราะฝนที่เริ่มตกตั้งแต่เช้าอย่างปลอยๆ เริ่มตกหนักขึ้น แล้วตอนนั้นก้อบ่ายสองแล้ว เราต้องไปเช็คอินเข้าอีกโรงแรมตอนบ่ายสาม!! พระเจ้า เกือบไปไม่ทันแน่ะ สุดท้ายก้อทันหวุดหวิด แล้วก้อได้เอาของเก็บที่พัก ได้เข้าในที่พักอุ่นๆ สักพักก้อเตรียมเดินชอปกันต่อ แต่อากาศไม่เปนใจอย่างรุนแรง ฝนตกหนัก ลมก้อแรง เย็นแบบว่ายังกะมีเข็มทิ่มตัวอยู่ตลอดเวลาเลย สุดท้ายก้อเลยสู้หนาวไม่ไหว ไม่ได้ชอปอะไรเลย เพราะฝนตกนั่นเอง....เสียดายชะมัด
ภารกิจสุดท้าย - - วันนี้เปนวันกลับแล้ว เลยต้องออกเดินทางแต่เช้าเพราะต้องไปชอปให้ได้ แต่ก้ออีกนั่นแหละ ฝนตกตามเคย หนาวแบบว่าแทบจะขยับไม่ได้เลย แต่ก้อลากกระเป๋ากลับมาที่ Ueno แล้วก้อนั่งรถไฟไปที่ Akihabara เพื่อซื้อบรรดาเครื่องใช้ไฟฟ้าทั้งหลายที่ตั้งใจจะไปตั้งแต่วันแรกๆ แต่ก้อไม่ได้ไป สุดท้ายก้อได้กล้องอย่างที่อยากจะได้มา แล้วก้อเครื่องอัด MP3 ที่เราจะเอาไว้อัดตอนเรียน lecture แล้วก้อของที่มีคนฝากมา เห็นโทรสับมือถือของเค้าแล้วอยากซื้อจัง น่ารักมากมายอ่ะ ทำไมมันดูสวย น่ารัก หลากหลายกว่าบ้านเราเยอะเลยฟระ จะซื้อมาก้อใช้ด้วยกันไมได้อีก เซรงงงชะมัดเลย เสียดายอ่า ถูกดีด้วย จากนั้นก้อพบว่าเที่ยงกว่าแล้ว ซึ่งเราจะต้องไปถึงสนามบินตอนบ่ายสาม เพื่อขึ้นเครื่องรอบ หกโมงเย็น โอ้!!พระเจ้าจอร์ช ยังซื้อของไม่ครบเลย และด้วยความอยากชอปสุดขีด สุดท้ายก้อเลยนั่งรถไฟไปชอปต่อที่ Asakusa ซึ่งก่อนหน้าที่ได้มา servey ตอนกลางคืนที่นึงแล้ว โดยถามทางไปจากตำรวจสุดหล่อ (หล่อมากๆๆจิงๆนะ ขอบอก เสียดายไม่ได้ขอถ่ายรูปด้วย หล่อขนาดดาราบ้านเราบางคนยังอายเลยอ่า แง่วๆๆๆ เขิล ได้โชว์ พูดญี่ปุ่นปนอังกิดกะเค้าไปด้วย เค้าก้อญี่ปุ่นปนอังกิดกะเรามา อิอิ น่ารักจัง)
 นั่นแหละๆ พอมาถึงที่Asakusa พอเปนดังคาด คนไทยเยอะมากมาย แล้วของขายก้อเยอะมากมายเช่นกัน สุดยอด แต่กลับมีเวลาเดินแค่ ครึ่งชั่วโมง เพราะตอนนั้นบ่ายสองแร่ว เหอๆๆๆ (แง๊....ม่ายยอมอ่า) ซื้อไรได้ไม่เท่าไหร่ ก้อต้องรีบโกยกันกลับเพราะฝนเริ่มตกอีกแล้ว แล้วก้อใกล้จะสามโมงแล้วด้วย จากนั้นก้อรีบไปเอากระเป๋าที่ฝากไว้ที่locker (เค้ามี locker หยอดเหรียญ สาธารณะที่เอาไว้เก็บของน่ะ) แล้วก้อรีบนั่งรถไฟไปสนามบินทันที ตามเคยคับ กบน้อยเมารถไฟอีกแล้ว พอถึงสนามบินก้อต้องรีบขึ้นเครื่องกลับทันที เหอๆๆ คงไม่ต้องบอกว่าเปนไง....เมาเครื่องบินต่อสิคับพี่น้อง ทรมานมากมาย จนถึงเมืองไทยในที่สุด โอยยย....พอมาถึง ถอดเสื้อคลุมแทบไม่ทันแน่ะ เพราะร้อนมั่กๆๆ แล้วสุดท้ายก้อถึงบ้านโดยสวัสดิภาพไปเที่ยวครั้งนี้เสียดายหลายอย่างเลย....เช่นว่า น่าจะพูดญี่ปุ่นได้มากกว่านี้ จะได้ไม่ต้องเสียเวลามานั่งงมภาษาญี่ปุ่น แล้วก้อถ้ามีเวลามากกว่านี้ ก้อคงได้เที่ยว 1 ที่ต่อ 1 วันจะได้ไม่ต้องเดินทางไปหลายๆที่ในวันเดียว เหนื่อยมากมายอ่า .... อยากได้ซื้อของมากกว่านี้จัง!!
เนื่องจากอากาศเปลี่ยนแปลง ตอนนี้เลยเหมือนจากไม่สบายเลยแหะ ...จะรอดมั๊ยเนี่ย กบน้อย 4月4日 ไปงานกาชาดมา ^^" วันนี้ได้ไปงานกาชาดด้วยล่ะ เพิ่งเคยไปครั้งแรก ตื่นเต้นดี อิอิ ^^" ไปถึงเย็นๆแน่ะ เกือบทุ่มได้ ไปเจอกับ get แล้วก้อพี่ก้อย แล้วก้อไปเดินเที่ยวกันตามประสานักชอป 55... ร้านค้าเยอะแยะมากมาย เดินจนเมื่อยก้อยังเดินไม่หมดเลย คนก้อเยอะ โดยเฉพาะโซนที่ดาราอยู่ คนเพียบเลยย เราก้อเจอดารานะ แต่จำชื่อไม่ได้ ท่าทางจะเปนดาราหน้าใหม่ เพราะยังดูเด็กใสๆ กันอยู่เลย (อิจฉา --") อ่อๆ จำได้อยู่คนนึง รู้สึกจาเปนน้องเชียร์ หน้าสวยเหมือนในทีวีเลย แต่ดูเปรี้ยวมากมายอ่ะ เหอๆ แต่ก้อสวย เหอๆ แต่เนื่องจากไม่ค่อยบ้าดารา และไม่ได้เล่นเกมส์อะไร ส่วนใหญ่ก้อเลยเดินดูของ แล้วก้อหาอะไรกิน ได้ของมานิดหน่อย เพราะขี้เกียจเบียดเสียดกะครายยย 55+ สรุปก้อคือ เปนการไปเที่ยวงานกาชาดครั้งแรกที่หนุกดี เหมือนเดินจตุจักรตอนกลางคืนเลย...หนุกๆ แต่ไม่เจอคนรู้จักเลยแหะ
อ่อ วันนี้..(เอ๊ะ!! เลยแล้วนี่หว่า) อุตส่าจะบอกว่าเปนวันเกิดอ๊อบ ได้ไปซื้อเค้กให้อ๊อบด้วย ดีจายยยย... มีความสุขมากๆนะจ้ะ ดัมโบ้ ขอให้สมหวังในทุกอย่างน้า...กบน้อยรักดัมโบ้น้า!!^o^" ฮ้าวววว...
 ง่วงแระ ไปนอนดีก่า เพลงประจำวัน..
 (ปล. เพลงนี้ชอบเลยเอามาลง ไม่ได้มีความหมายใดๆ และไม่ได้ระบุถึงใคร ช่วงนี้รู้สึกโดนเข้าใจผิดบ่อย เลยกันไว้ก่อน กรูณา--อย่าคิดเอาเอง)เธอพร่ำบอก_สิ่งที่ฉันเปนเธอ_รับไม่ไหว
ให้ฉันเข้าใจว่า ให้หัดไว้ --ให้เปลี่ยนตัวเอง--
เพื่อให้เธอรัก
*ที่ฉันทำไป..หมดทั้งหัวใจ..ในที่สุดแล้ว
ก้อหักหลัง
ทำเพื่ออะไร ทำไปเท่าไหน
"เข้าทางเธอเลยใช่ไหม" ผลักฉันให้ไกลออกไป
เพื่อใจเธอ มีใครใหม่ เพื่อมีคนใหม่
~ก้อคงแค่นั้นที่เธอต้องการ~
ถ้ารู้ว่าเปนอย่างนี้ -- จะไม่เสียเวลาเปลี่ยนแปลงอะไร
คงไม่ต้องเหนื่อย คงมีใครใหม่ยังดีกว่าไหม
เปลี่ยนใจให้ใครที่เค้าต้องการ
ว่ามาเถอะ อย่ากลัวว่าฉันรับไม่ไหว
ก้อฉันเข้าใจว่า ต่อให้คิดต่อให้เปลี่ยนตัวเอง
มันก้อแค่นั้น
(ซ้ำ*) 3月8日 สอบเส็ดแล้น!!เย้!! ในที่สุดก้อสอบเส็ด ...แต่ก้อแสดงว่าจบปี 4 แล้วจิงๆสินะ ว้า--"ยังไม่อยากจบเลย (เอ๊ะ!!ยังไง??) ตอนนี้เลยชิวๆ จิงๆก้อไม่ชิวหรอก ยังมีรูปเล่มที่ต้องส่งศุกร์นี้ แต่ว่าไม่เปนไร อาจารย์ตรวจแล้ว ต้องแก้นิดหน่อยๆ เด๋วค่อยว่ากัน อิอิ
 ...ช่วงนี้เพลงโดนๆเยอะมากมาย....เอาเปนว่าจะเล่าเปนเพลงละกันนะ สำหรับคนที่อยากรู้(รึป่าว?)ว่าช่วงนี้เราเปนไร--
วันที่เธอไปกับเค้า ... ยังเจ็บอยู่ในใจ ... อยากให้มันผ่านพ้นลืมไปซะที
แต่มันกลับยิ่งฝัง -- ลึกลงไปทุกวินาที -- ยิ่งข่ม ยิ่งฝืนเท่าไหร่ยิ่งทรมาน
*บอกตัวเองต้องทำให้ได้ "ลืมวันเลวร้ายแล้วเดินต่อไปจากนี้"
แต่ว่ามัน..ก้อเพ้อ ว่าเธอคงจะย้อนคืนกลับมาสักวัน _ และไม่มีทางที่เธอจะตัดใจไปจากฉัน _
ก้อเราต่างเคยรัก..และ..ก้อเคยผูกพัน ยิ่งคิดยิ่งทำให้ใจเจ็บช้ำ
ติดอยู่กับวังวน ที่ต้องทนต่อไป เพราะมันยังฝืนทำใจไม่ได้
~แต่คงมีสักวัน ที่จะผ่านไปพบคนใหม่ เพื่อให้ใจมันพร้อมที่จะลบเรื่องเธอ~
(ซ้ำ *)
เหอๆ และเพลงนี้ ไว้ตอบคำถามว่า เมื่อไรจะตาสว่างซะที (เราไม่ได้ตาบอดซะหน่อย)
อาจไม่มีใครเข้าใจ ว่าทำไมฉันรักเธอ?
เจ็บมาเท่าไหร่ อภัยเสมอ..อยู่อย่างนี้
*ฉันรู้ด้วยตัวฉันเอง -- ฉันเห็นด้วยใจของฉัน
และมันยากเกินอธิบาย
~รักไม่ได้ทำให้ฉันตาบอด~ ฉันเองที่ยอมตาบอดเพราะรักเธอ
แกล้งทำเปนไม่เห็นอะไรที่ไม่ดี
รักไม่ได้ทำให้ฉันตาบอด ฉันที่เลือกมองสิ่งดี ที่เธอนั้นมี
สิ่งใดที่มันร้าย -- จะมองข้ามไปเพราะรักเธอ --
อาจจะมองดูโง่งม .. ที่มายอมจมทั้งใจ
ปิดตาแค่เธอ ไม่ยอมเปิดหัวใจ ให้กับใครอีกแล้ว...
(ซ้ำ *)
และเพลงสุดท้าย สำหรับอนาคตของเราเอง....
ตื่นลืมตามาแต่เช้า _แม้ว่าเค้าทิ้งเราไป_
อาบน้ำแต่งตัว ใส่รองเท้าคู่เก่า ปากซอยบ้านเราก้อยังเดิน
แวะเข้าร้านดูหนังสือ ~ ถือข้าวของเดินคนเดียว ~
ต่างกันแค่มือ "ไม่มีเธอให้เกี่ยว" ดูหนังคนเดียวก้อไม่ตาย
*หน้าที่ของคนถูกทิ้ง ..ก้อคือลืม..
หน้าที่ของเรา วันนี้ต้อง -- ทำใจ --
ฝึกมันเอาไว้ =ให้ชินกับการไม่มีใคร=
ไม่เปนอะไร เด๋วก้อลืม
ดูทีวี เช็คจดหมาย รดต้นไม้ฆ่าเวลา
ชีวิตวันนี้ " ต้องเดินไปข้างหน้า" ไม่มีเวลาหยุดเสียใจ
(ซ้ำ *) 3月3日 จาจบแล้วสิ..อิอิ....เย้!!สอบ(เกือบ)เส็ดแล้ววว ช่างเปน 2 วิชาที่ทรหดเหลือเกิน (แถมไม่ได้Aซักตัว) รู้สึกว่าหาเรื่องใส่ตัวมากมายที่ กระแดะไปเรียนวิชายากๆ (สำหรับเรา)ตั้ง 2 วิชาแน่ะ แล้วก้อทำตัวเองเกือบไม่รอด เหอๆๆๆ...ตอนนี้ก้อโล่งมาได้มากมาย เพราะวิชาที่เหลืออีก 1 ตัวไม่ยากเท่าไหร่ ไม่มีอะไรให้อ่านด้วย เลยชิวๆๆ..แต่ที่ไม่ชิวก้อเห็นจะเปนรูปเล่มเนี่ยแหละ ต้องส่งวันศุกร์ที่ 9 นี้!!! (แล้วนี่เรานั่งทำไรอยู่เนี่ย 55+ น่าขำๆ ขอพักแปป--") อ่อช่ายยๆ วันนี้ วันมาฆบูชา ยังไงก้อขออนุโมทนาสาธุกับคนที่ได้ไปทำบุญด้วยเน้ออ เพราะเราคงไม่ได้ไปไหน อุทิศส่วนกุศลมาให้เราด้วยนะ (เอ๊ะ!!ทะแม่งๆๆ
 ) เฮ้อออ...ใกล้จาสอบเส็ด ส่งโปรเจค รูปเล่ม --- นั่นก้อหมายความว่า ใกล้จะจบชีวิตวัยเรียน ป.ตรีแล้วสินะ --- จะไม่ได้ใส่ชุดนิสิตอีกแล้ว ไม่ได้มาชมรมบ่อยๆ มาภาคบ่อยๆ มาเจอเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบ่อยๆแล้วสิ คิดแล้วใจหายแหะ...
ทุกคนจาลืมเรามั๊ยน้อ? แถมอาจารย์ที่ป.โท ก้อให้ไปเข้าค่ายเรียนวิชาเรียนตัวนึงตอนมีนานี้แล้ว กลับมาก้อตั้งสิ้นเดือน หายไป2-3 อาทิตย์เต็มๆแน่ะ คิดแล้วเหงาๆพิกล เหมือนหายไปเลย --" ทั้งๆที่ อยากเที่ยวกะเพื่อนๆอยู่เลย กลับมา เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ จะหายหน้ากันไปเที่ยวที่อื่นกันหมดแล้วรึยังนะ? แงๆๆ คิดแล้วก้องอแง ไม่อยากไปเลยอ่า~ ยังไงก้อ ขอให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ รักๆกันไว้เยอะๆนะ ไม่อยากให้หายกันไปไหน เจออะไรด้วยกันมาตั้งเยอะ --กบน้อยรักทุกคนน้า--  ยังไงก้อขอให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนโชคดีเน้ออ ยังไงเราก้อเรียนต่อป.โท แถวๆนี้ คงได้แวะมาหาทุกคนที่ชมรม กะที่ภาคบ้าง ใครที่ต้องทำงานเลย ก้อขอให้ได้งานดีๆทำนะ แล้วก้อมาเลี้ยงเพื่อนๆด้วยล่ะ อิอิ คนที่เรียนต่อ ก้อขอให้เก่งๆขึ้นเยอะๆเลยย แล้วว่างๆ ไปเที่ยวกันเน้อออ (อยากไปเที่ยวกะเพื่อนๆมากมาย)
เพลงประจำวัน...
ทุกเรื่องราวที่เข้ามา...ที่เจ็บและช้ำจนทำให้ฉันมีน้ำตา
แม้ว่าทรมานเท่าไหร่--ฉันเรียกมันว่าความเสียใจ--
แล้วเรื่องราวในวันนี้ ที่เกิดและมันกำลังกระทบใจของฉัน
ก้อสอนให้ได้เรียนรู้ใหม่...ในคำที่ฉันเคยเข้าใจ
สิ่งใดที่เคยได้เจอ กลายเปนแค่เพียงเรื่องเล็กน้อยไปในพริบตา
~เสียงของเธอที่ร่ำลา~ ได้สอนให้รู้ว่า
อย่าไปจำความช้ำที่มี
นี่แหละคือ "ความเสียใจ ความเสียใจ" มันเปนอย่างนี้ จำซะใหม่
_ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุราย ขนาดนี้_
ที่ผ่านมา..มองย้อนไป ลองคิดดู บางทีก้อเสียดายน้ำตา
แต่..เธอทำให้ได้รู้ว่า "ค่าของน้ำตามันคู่ควร" (กับการต้องเสียเธอ)
แม้ฉันยืนแทบไม่ไหว ก้ออยากขอพูดอะไรซักนิดนึงถึงเธอ
--ขอโทด-- ที่ไม่ดีเหมือนใคร
และ --ขอบคุณ-- ที่สอนให้เข้าใจ
ว่าเรื่องที่เคยได้เจอ มันก้อแค่เพียงเรื่องเล็กน้อยที่เปลืองน้ำตา
เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า
อย่าไปจำความช้ำที่มี
นี่แหละคือ "ความเสียใจ ความเสียใจ" มันเปนอย่างนี้ จำซะใหม่
_ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุราย ขนาดนี้_
ที่ผ่านมา..มองย้อนไป ลองคิดดู บางทีก้อเสียดายน้ำตา
เจ็บวันนี้ ทำให้รู้ว่า "ค่าของน้ำตามันคู่ควร" 1月30日 สัมมนา ลัลล๊า....เย้ๆๆๆ....กลับมาแล้วค้าบบบบ หนุกจังๆๆ สมเปนสัมมนาที่รอคอยเลย อยากอยู่นานกว่านี้จัง เสียดาย >o<"....
เริ่มจากวันแรก...ก้อไปแกร่วๆอยู่ที่มหาลัยตั้งแต่เช้า (อิอิ ก้อมันตื่นเต้นนี่นา) จากนั้นก้อไปเดินเล่น + ร้องเกะที่มาบุญครองกะพี่เอ็ด มิ้น ม๋น (เหอๆ ทั้งๆที่ตอนนั้นเสียงทำท่าว่าจะแหบอีกแล้ว) เส็ดแล้วก้อไปชอปปิ้งซื้ออาหารสำหรับไปทำกินที่สัมมนาต่อ เหอๆ เปนการเดินซื้อของที่นานมากกกก~ก ทั้งๆที่คนซื้อก้อเยอะกว่าปีที่แล้ว (ทำไมนานจังฟระ??) สุดท้ายก้อ late ตามเคย แต่ก้อไปถึงด้วยดี พอไปถึงนี่สิ เหอๆๆ หนาวได้ใจจิงๆ สมที่เปนต่างจังหวัด (เราเปนคนขี้หนาวด้วยยิ่งหนาวไปใหญ่) พอเก็บของเรียบร้อย (ขอบอกว่าที่พักดูดีมากๆ ชอบๆๆๆ^^") ก้อเตรียมอาหารสำหรับวันรุ่งขึ้น เหอๆ ยิ่งใกล้เช้ายิ่งหนาวชะมัด แล้วก้อได้ ข้าวต้มแยกน้ำ?? แสนอร่อยเปนมื้อเช้าของวันแรก ขอบอกว่าอร่อยจิงๆนะ อิอิ สูตรใส่กะหล่ำของเรา
วันที่สอง...ก้อไปทำกิจกรรมกะเด็กๆที่น่ารัก (แต่หลังจากนั้นอีก 5 นาที เริ่มรู้สึกว่าน่าลากไปกระตื้บมากกว่า --") เหอๆ รวมๆก้อหนุกดี อาจจะมีตะกุกตะกักบ้าง แต่ก้อโอเคนะ ที่ไม่โอก้อเห็นจะเปนน้องมะขามเนี่ยแหละ 555+ (ใครอยากรู้ ถามซิ่งกะนัทเอาเองนะ ) แล้วก้อมุขเด็ดๆ ที่น้องๆเล่น => อับดุลเนี่ย!! คิดได้ไง ไอ้จ๋ออายยยเลยนะเนี่ย อิอิ (ไอ้จ๋อมันเคยเล่น) สุดท้ายก่อนกลับจากรร เราก้อได้ทำอาชีพเดิมที่ทำเกือบทุกครั้งที่มาสัมมนา คือ ตักไอติมนั่นเอง อิอิ หนุกๆ (ที่บ้านไม่เคยตักไงฟระ?) อร่อยๆๆดีๆ หลังจากกลับมาก้อทำกิจกรรมแล้วก้อสรุปงาน แจงคนทำงานปีหน้า...อืม ดีๆๆ สู้ๆนะจ้ะ น้องๆทุกคน มีความคิดดีๆใหม่ๆ กันเยอะดี พยายามเข้าแล้วกัน ทำได้อยู่แล้ว เชื่อๆๆ!!
 วันที่สาม...ก้อทำกิจกรรมปกติ หนุกหนานๆๆ มีเรื่องขำๆ เยอะเลยย จนถึงตอนเย็นก้อสนุกใหญ่ น้องแข่งกันทำอาหาร อร่อยมากๆๆ ทุกกลุ่มเลยจ้า ^O^" แต่ว่านะ ดันมาปวดเหงือกเหมือนจะเปนฟันคุด (สะกดงี้ป่าวหว่า?) ซะนี่ แงๆๆ ทั้งฉู่ฉี่ แกงจืด ไข่ยัดไส้ ยำผักบุ้งกรอบ กินอย่างทรมานมากเลย ทั้งๆที่อร่อยทุกอย่าง เคี้ยวคำใหญ่ก้อไม่ได้ปวดเหงือก ต้องค่อยๆกระดึบๆเข้าไป
ยิ่งเคี้ยวก้อยิ่งปวด เศร้า..เลย แล้วเย็นวันนั้นเราก้อแอบมีงี่เง่า งอแงอีกแล้ว เลยหนีไปร้องไห้คนเดียวเพราะไม่อยากให้ใครเปนห่วง ทำไมถึงงอแงน่ะเหรอ เพราะที่ๆเรามาสัมมนาครั้งนี้ มันเปนที่ที่เราเคยมากับเค้าคนนั้นน่ะสิ เค้าเคยพาเรามาเที่ยวด้วยกัน ก้อเลยเศร้ามากมายเลยอ่า ไม่ชอบที่เปนแบบนี้เลยย T_T" วันกลับ...ก้อตื่นแต่เช้ามาเล่นน้ำตก แต่สุดท้ายก้อไม่ได้เล่น เพราะเราอยากไปเดินเล่น ดูน้ำตกขั้นอื่นว่าเปนไง ก้อเลยขึ้นไปดูเลยๆ หนุกดีนะ สวยดีด้วยอ่า บรรยากาศก้อดี รู้สึกดีจัง (แต่ก้อมีแอบเศร้านะ เหมือนว่าที่นี่เคยมีความทรงจำดีๆอยู่ เราเคยเดินจูงมือกะคนรักที่นี่ ..แต่วันนี้ตอนมาเดินที่นี่ด้วยกันในฐานะคนรู้จักไปซะแล้ว กลัวเค้าอึดอัดนะ ไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจ เลยกะว่าจะหนีไปเดินเล่นเงียบๆคนเดียว แต่ดันตามมาเปนพรวน แต่ก้อดีนะ เลยได้ถ่ายรูปกะเพื่อนๆเลย หายเศร้าเลยล่ะ)
สรุปทุกอย่างก้อหนุก และจบลงด้วยดี เหอๆ ...ต้องขอโทดพี่เอ็ดด้วยนะคะ ที่สุดท้าย ไปช่วยทำกำข้าวแค่วันเดียวเอง(ที่เหลือน่ะเหรอ..นอนเดะ --")
...ขอโทดม๋น มิ้น นะจ้ะ ที่ทำให้เปนห่วง อิอิ แต่เราสบายดี กบน้อยซะอย่าง!!
...ได้เทคนิคเล่น DOT A ใหม่ๆมาด้วยแหะ เด๋วลองเล่นดูดีกว่า 5555+
...สรุปพอเจออากาศหนาวก้อเสียงแสบสนิท เอ๊ย แหบสนิทเลยอ่า อดร้องเพลงเลยย แงๆๆ
...เปนการไปสัมมนาที่ไม่อยากอาบน้ำที่สุด ทำไมน่ะเหรอ เพราะไม่ว่าเช้า กลางวัน เย็น ดึกแค่ไหน น้ำก้อโคตรเย็นเลยน่ะสิ (โดนน้ำเย็นที ยังกะโดนน้ำร้อนลวก เหอๆๆ >_<")
...ทำให้ได้รู้ว่า การหนีบแตะขึ้นน้ำตกหลายๆขั้นเนี่ย ทำเอาเมื่อยขาชะมัดเลย แงๆๆๆ ปวดขา + ปวดฟันอ่า
...ขอโทดคนๆนั้นนะ ถ้าเราทำให้ไม่สบายใจ เราพยายามจะทำให้นายมีความสุขที่สุดแล้ว ปวดขามากมั๊ยอ่ะ หายเร็วๆนะ สงสารที่เพื่อนๆไม่มาด้วย ดูกร่อยๆลงไปเลยแหะ แต่เราก้อช่วยไรไม่ได้ ที่ลงทุนแบกโน๊ตบุคไปก้อเพราะว่าอาจจะช่วยให้หายเบื่อได้บ้างนะ
|
|
||||||
|
|
